SUPERHEROES NUMÉRICOS

 

Os Superheroes chegan ao planeta dos Números para poñer orden,facer conteo,promover a colaboración,resolver conflictos e,sobre todo,divertirse moitísimo.

OS SEIS SUPERHEROES

Camiñamos pola aula ao son do pandeiro,preparados para contar e camiñar cara atrás,imitando a Pippi Calzaslargas.

PIPPI CONTA :4,3,2,1..

                                                 PIPPI DI: OS PÉS NON PODEN TOCAR O CHAN!

BEN ARRIBA!

CADA VEZ MÁIS DIFÍCIL!

BUSCANDO ALTURAS!

CÓMODAMENTE SENTADOS

PÉS NO AIRE!

A VER SI AGUANTAMOS!

OUTRO XEITO MÁIS CÓMODO DE TER OS PÉS NO AIRE!

COA AXUDA DE "PEQUEÑO TÍO",XOGAMOS COA RECTA NUMÉRICA:
"COLÓCATE NO NÚMERO ANTERIOR AO TRES",
"NO NÚMERO SEGUINTE AO CINCO",
"DOUS NÚMEROS DESPOIS DO TRES"

ASOCIACIÓN NÚMERO/CANTIDADE

                               BÓ TRABALLO,SUPERHEROES!

OBRADOIRO DE TEATRO: CARAPUCHIÑA VERMELLA

 

Érase unha vez unha nena á que todos chamaban Carapuchiña Vermella,porque sempre levaba unha capiña cun carapucho vermello que lle cosera a súa avoa.

CARAPUCHIÑA VERMELLA

-CARAPUCHIÑA,A AVOA ESTÁ MALIÑA.TES
QUE LEVARLLE ESTA CESTIÑA CUN ANACO DE PASTEL
E UN BOTE DE MEL.
-SÍ,MAMÁ.
-PERO NON TE ENTRETEÑAS POLO CAMIÑO..

-

-BOAS TARDES,CARAPUCHIÑA!
QUE FAS POLO BOSQUE?

-BOAS TARDES,PAXARIÑO! VOU A CASA DA MIÑA AVOA
A LEVARLLE A MERENDA,PORQUE ESTÁ ENFERMIÑA.
QUERES UNHAS MIGUIÑAS DE PASTEL?

-PÍO,PÍO.MOITAS GRAZAS!

-BOAS TARDES,CARAPUCHIÑA! 
-BOAS TARDES,SEÑOR LOBO!
.ONDE VAS TAN CONTENTA CON ESA CESTIÑA?
-A CASA DA MIÑA AVOA QUE ESTÁ MALIÑA.

-PODO ACOMPAÑARTE,FACENDO UNHA CARREIRA.
TI IRÁS POLO CAMIÑO CURTO E EU POLO LONGO.
A VER QUEN CHEGA PRIMEIRO!





Pero o lobo era un trampulleiro e escolleu o camiño curto para chegar primeiro a casa da avoa.



XA ESTOU AQUÍ!CHAMAREI Á PORTA POÑENDO
A VOZ DE CARAPUCHIÑA E VAIA 
SUSTO VAI LEVAR A AVOA.
-SON CARAPUCHIÑA,ABRE A PORTA,AVOA!




-A PORTA ESTÁ ABERTA,PASA.
ESTOU NA CAMIÑA.




-SOCORROOOOOO! TI NON ERES A MIÑA NETA,
ERES O LOBO!

´SÍIII,E VOUTE COMER!

ESCONDEREIME NO ARMARIO.
QUE MEDO!

O lobo puxo as gafas da avoa e unha perruca blanca e meteuse na cama para esperar a Carapuchiña.

-XA CHEGUEI.ESTOU MOI CANSA.
ESTE CAMIÑO NON ERA TAN CURTO!
AVOIÑA,SON A TÚA NETA.ABRE!
OH,PERO SI XA ESTÁ ABERTA!


-OLA,AVOÍÑA! TES MALA CARA.
QUE OLLOS TAN GRANDES TES!

-SON PARA VERTE MELLOR,NETIÑA!
-E QUE ORELLAS TAN GRANDES TES!
-SON PARA ESCOITARTE MELLOR.

PERO...QUE DENTES TAN GRANDES TES!

SON PARA COMERTE MELLOR,CARAPUCHIÑA!

-SOCORROOOOOOOO!
AXUDAAAAAA!

                                                                                                                               

VOUTE COMER!

Pero un leñador que pasaba perto de alí escoitou os berros e correu cara á casa da avoa,xusto a tempo para espantar ao lobo,salvar a Carapuchiña e abrir o armario para liberar a avoa.

-FÓRA DE AQUÍ,LOBO!
VAITE LONXE E NON VOLVAS!

                                                               

-XA MARCHO E NON VOLVEREI!

Xa a salvo,Carapuchiña coa súa avoa e a súa nai ,que ante a tardanza da nena pensou que algo malo estaba pasando e acercouse ,sentáronse a merendar e convidaron tamén ao leñador,en agradecemento por telas salvado.

A MERENDAR!






E COLORÍN,COLORETE,POLA CHEMINEA ESCAPOU UN FOGUETE!

LA VUELTA AL COLE UNOENTRECIENMIL

 

Esta semana voltamos participar na carreira solidaria para apoiar a investigación da leucemia infantil,repetindo a grata experiencia de cursos anteriores.

Aprendemos valores esenciais,como a empatía, a solidaridade e o compromiso con aqueles rapaces enfermos que seguen un tratamento e desexan voltar ao cole.

O traballo previo  á carreira é colocar os obstáculos ao longo do terreo.

NEUMÁTICOS

LADRILLOS

                                                                           AROS

CORDAS

PICAS

Unha vez todo disposto,toca poñer dorsais para comezar a carreira.

                                                  PREPARADOS,LISTOS......XA!

NORABOA,CAMPIÓNS!