domingo, 5 de abril de 2026

XOGAMOS CON AROS

 

Aros e ordes que cumplir: únicos elementos que necesitamos para unha sesión moi divertida,onde as diferentes partes do noso corpo terán que facer verdadeiras contorsións.

TODOS OS GLÚTEOS NUN ARO

DOUS AROS:CINCO MANS EN CADA UN




AROS AO CEO!

SOSTEMOS O ARO CUN SÓ DEDO

ARO NA ORELLA

ARO NO OMBREIRO

ARO ENTRE AS PERNAS

ARO Á CINTURA

TODOS DENTRO DUN ARO

ARO POLOS XEONLLOS

ARO POLOS NOCELLOS

TANTAS CERAS COMO A NOSA IDADE


SÓ A CABEZA NO ARO

PULSO DENTRO DO ARO

TRONCO NO ARO

45 DEDOS NO ARO


TODO O CORPO NO ARO



miércoles, 1 de abril de 2026

DÍA DA POESÍA



 

Recitar poesía facilita a memorización,a atención e a escoita activa,ademais de acercar aos nenos á literatura dun xeito artístico. As rimas que hai na poesía fan que sexa máis doado recordar as palabras,o que permite aprender vocabulario novo e alimentar a imaxinación.

E que mellor xeito de celebrar o día da Poesía que recitando?









ARIBA O TELÓN: UN GATO NA ÁRBORE

 


A rúa Maior da miña vila non é a máis grande,pero ten unha árbore enorme.

Un día,o gato da señora Paca subiu ao máis alto porque perseguíao o can do señor Roque.


AGARDAREI ATA QUE O CAN MARCHE!

E EU NON MARCHO ATA QUE O GATO BAIXE!






O can cansou de esperar porque o gato non baixaba e decidiu marchar.Pero cando o gato ía dar o primeiro paso para baixar,tivo moito medo.


MI MADRIÑA,QUE ALTO ESTÁ!
EU NON ME MOVO DE AQUÍ.
MIAÑAREI MOI FORTE PARA QUE ME ESCOITEN!




Ata que por alí pasou a filla da señora Paca,que,sen pensalo dúas veces,subiu á árbore.
POBRE GATIÑO!
XA VOU!




                                                   AI,SE SALTO DESDE AQUI,VOUME MATAR!
                                                   MELLOR EMPEZO A CHORAR E QUE ME
                                                                VEÑAN RESCATAR..

E  anena comezou a chorar e o gato a miañar.ata que por alí pasou o marido da señora Paca,
que escoitou os miaus do seu gato e os choros da súa filla.Sen pensalo dúas veces,subiu pola árbore.

AGORA SUBO A SALVARTE,MIÑA FILLA!



QUE MAREO!  VOU TER QUE PEDIR SOCORRO
PARA LIBRARME DESTE ESTORBO!


E o pai berrou e berrou,a nena chorou e chorou e o gato miañou e miañou,ata que por alí pasou a señora Paca,que oiu a toda a súa familia e comprendeu que estaban en apuros.

PERO QUE FACEDES TODOS NA ÁRBORE?
CHAMAREI AOS BOMBEIROS E VOLTAREDES 
A CASA ENTEIROS!


E berrou: bombeiros,bombeiros!,e o pai:socorro,socorro!,e a nena: buaa,buaa! e o gato:miau,miau!,ata que por alí pasou o camión dos bombeiros. Colocaron unha escada na árbore e un bombeiro subiu para axudar.
 
VIMOS AXUDAR E NADA NOS VAI ASUSTAR!


Era certo: os bombeiros non tiñan medo,pero a escada,sí.E cando ían baixar,empezou a tremer...e acabou por romper!
Os bombeiros conectaron a sirena: fiu,fiu!, a nai:bombeiros,bombeiros!,o pai:socorro,socorro!,a nena:buaa,buaa! e o gato:miau,miau!

SOCORROOOO!
BUAAAAAAA!
MIAUUUUUUU!


Entón,a árbore,cansa de tanta leria,pensou que como seguira subindo xente e non baixara ninguén,ía romper e pediulle a un paxaro que avisase a nube,para ver se podía facer algo.




DAREILLE O RECADO Á NUBE!



E  a nube colocouse enriba da árbore e comezou a chover.Como aos gatos non lles gusta nada a choiva,baixou polo tronco da árbore,plantouse no chan e foise tan pancho!
DAME MEDO BAIXAR,PERO NON ME QUERO MOLLAR!


O salto do gato asustou o pai,que soltouse do tronco e caeu.Menos mal que os bombeiros baixaron antes ca el e puxeron un colchón.

TOCA BAIXAR!



ALÁ VOOOOOOOOOOU!



Á nena pareceulle divertido e deixouse caer,sen se dar de conta de que os bombeiros xa marcharan con colchón,pai e todo.Menos mal que a súa nai agardaba debaixo ,colleuna no colo e marcharon.
E cando a árbore da rúa Maior se viu de novo soa,suspirou.




QUE DESCANSO!



                    E COLORÍN,COLORETE,POLA CHEMINEA ESCAPOU UN FOGUETE