ARIBA O TELÓN: UN GATO NA ÁRBORE

 

A rúa Maior da miña vila non é a máis grande,pero ten unha árbore enorme.

Un día,o gato da señora Paca subiu ao máis alto porque perseguíao o can do señor Roque.

AGARDAREI ATA QUE O CAN MARCHE!

E EU NON MARCHO ATA QUE O GATO BAIXE!

O can cansou de esperar porque o gato non baixaba e decidiu marchar.Pero cando o gato ía dar o primeiro paso para baixar,tivo moito medo.

MI MADRIÑA,QUE ALTO ESTÁ!
EU NON ME MOVO DE AQUÍ.
MIAÑAREI MOI FORTE PARA QUE ME ESCOITEN!

Ata que por alí pasou a filla da señora Paca,que,sen pensalo dúas veces,subiu á árbore.

POBRE GATIÑO!
XA VOU!

                                                   AI,SE SALTO DESDE AQUI,VOUME MATAR!

                                                   MELLOR EMPEZO A CHORAR E QUE ME

                                                                VEÑAN RESCATAR..

E  anena comezou a chorar e o gato a miañar.ata que por alí pasou o marido da señora Paca,

que escoitou os miaus do seu gato e os choros da súa filla.Sen pensalo dúas veces,subiu pola árbore.

AGORA SUBO A SALVARTE,MIÑA FILLA!

QUE MAREO!  VOU TER QUE PEDIR SOCORRO
PARA LIBRARME DESTE ESTORBO!

E o pai berrou e berrou,a nena chorou e chorou e o gato miañou e miañou,ata que por alí pasou a señora Paca,que oiu a toda a súa familia e comprendeu que estaban en apuros.

PERO QUE FACEDES TODOS NA ÁRBORE?
CHAMAREI AOS BOMBEIROS E VOLTAREDES 
A CASA ENTEIROS!

E berrou: bombeiros,bombeiros!,e o pai:socorro,socorro!,e a nena: buaa,buaa! e o gato:miau,miau!,ata que por alí pasou o camión dos bombeiros. Colocaron unha escada na árbore e un bombeiro subiu para axudar.

 

VIMOS AXUDAR E NADA NOS VAI ASUSTAR!

Era certo: os bombeiros non tiñan medo,pero a escada,sí.E cando ían baixar,empezou a tremer...e acabou por romper!

Os bombeiros conectaron a sirena: fiu,fiu!, a nai:bombeiros,bombeiros!,o pai:socorro,socorro!,a nena:buaa,buaa! e o gato:miau,miau!

SOCORROOOO!
BUAAAAAAA!
MIAUUUUUUU!

Entón,a árbore,cansa de tanta leria,pensou que como seguira subindo xente e non baixara ninguén,ía romper e pediulle a un paxaro que avisase a nube,para ver se podía facer algo.

DAREILLE O RECADO Á NUBE!

E  a nube colocouse enriba da árbore e comezou a chover.Como aos gatos non lles gusta nada a choiva,baixou polo tronco da árbore,plantouse no chan e foise tan pancho!

DAME MEDO BAIXAR,PERO NON ME QUERO MOLLAR!

O salto do gato asustou o pai,que soltouse do tronco e caeu.Menos mal que os bombeiros baixaron antes ca el e puxeron un colchón.

TOCA BAIXAR!

ALÁ VOOOOOOOOOOU!

Á nena pareceulle divertido e deixouse caer,sen se dar de conta de que os bombeiros xa marcharan con colchón,pai e todo.Menos mal que a súa nai agardaba debaixo ,colleuna no colo e marcharon.

E cando a árbore da rúa Maior se viu de novo soa,suspirou.

QUE DESCANSO!

                    E COLORÍN,COLORETE,POLA CHEMINEA ESCAPOU UN FOGUETE